Ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα | overfm.gr

RADIO

live radio icon

ΤΩΡΑ:  

overfm.gr | Ψαράκης | Ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα

Γράφει ο Γιάννης Ψαράκης. Όπως έλεγε και το παλιό καλό ανέκδοτο, ευτυχώς που δεν έπαθε και τίποτα φέτος ο Παναθηναϊκός στην Ευρωλίγκα…

Ένα από τα παλιά καλά ανέκδοτα την εποχή που αυτά διαδίδονταν στόμα με στόμα από τους χωρατατζήδες της παρέας τελείωνε με τη φράση του τίτλου. Που μέσες άκρες αντικατοπτρίζει τη φετινή σεζόν του ευρωπαίου Παναθηναϊκού.



Το να κατακτήσει το νταμπλ στην Ελλάδα δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μία ανειλημμένη υποχρέωση η δε απώλεια ενός τίτλου θα ισοδυναμεί με αποτυχία, δύο με καταστροφή. Οπότε αφήνουμε στην άκρη τα εντός των συνόρων και πάμε σε αυτό που (δεν) έδειξε ο Παναθηναϊκός τη φετινή Ευρωλίγκα.

Όπου κατά σειρά:

  • Σημείωσε (ήδη) αρνητικό ρεκόρ ηττών στη διοργάνωση με 22 που μπορεί να γίνουν 23 την Τετάρτη με ήττα από την ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα. Προηγούμενο αρνητικό ρεκόρ; Οι 17 ήττες τη σεζόν 2018-19.
  • Κατέγραψε αρνητικό ρεκόρ ηττών τόσο εντός όσο εκτός έδρας. Εντός υπέστη 9 ήττες (σε 17 ματς) ενώ το προηγούμενο ήταν μόλις 6 ήττες το 2013-14 και το 2018-19. Εκτός μετά και τον διασυρμό από τη Ζενίτ έφτασε στις 13 ήττες (με προοπτική να γίνουν 14 στη Μόσχα) με το προηγούμενο 12 από τη σεζόν 2018-19.
  • Οι 83,3 πόντοι μέσο όρο στην άμυνα είναι η 2η χειρότερη επίδοση στην ιστορία του Παναθηναϊκού στη διοργάνωση μετά τους 86,8 (!) την περσινή σεζόν.
  • Οι 29 πόντοι της διαφοράς της ήττας από τη Ζενίτ είναι η 3η χειρότερη στην ιστορία των πράσινων στην Ευρωλίγκα.

Φτάνει με τους αριθμούς όμως ας περάσουμε στην ουσία. Ο Παναθηναϊκός και για να ακριβολογούμε η (υπηρεσιακή;) διοίκησή του τα πήγε περίφημα σε όλα με εξαίρεση την απομάκρυνση του Γιώργου Βόβορα. Δεν στήριξε τον προπονητή που η ίδια είχε επιλέξει και στελεχώσει και τον “πέταξε” στην άκρη στην πρώτη στραβή. Καμία υπομονή, κανένα πλάνο. Η απόκτηση του Μάριο Χέζονια όπως είχα επισημάνει και από τον αέρα του Over FM 104,9 ήταν μία τεράστια κίνηση επικοινωνιακά η οποία αγωνιστικά θα κριθεί την επόμενη σεζόν αν και εφόσον ο Κροάτης μείνει στο ρόστερ του Παναθηναϊκού και στελεχωθεί αναλόγως. Διαφορετικά θα μείνει στην ιστορία μόνο για την υποδοχή των οπαδών στο αεροδρόμιο και τα ποσταρίσματα του πρώην ΝΒΑερ στα social media.

Όσο για την αντικατάσταση του Βόβορα με τον Όντεντ Κάτας; Εξ αρχής φάνηκε ότι ήταν μία λύση ανάγκης. Ο Ισραηλινός γνωρίζοντας την ελληνική ιδιοσυγκρασία τα έδωσε όλα στην αρχή, πήρε το ντέρμπι του ΣΕΦ κερδίζοντας χρόνο δίχως γκρίνια, αλλά στο πέρασμα του χρόνου όχι μόνο δεν άλλαξε κάτι ουσιαστικό στο μπάσκετ που παίζει ο Παναθηναϊκός αλλά οι πράσινοι εμφανίζονται χειρότεροι απ’ όταν έστειλαν σπίτι του τον Βόβορα.

Για τον Κάτας είχαν μιλήσει στην Σαββατιάτικη μπασκετική εκπομπή Overplay με τον Νίκο Παπαδογιάννη τόσο ο Στέφανος Δέδας, αντίπαλός του στο Ισραήλ όσο και ο Σβι Σερφ ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για έναν προπονητή που δεν δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην άμυνα. Και αυτό αποδείχθηκε περίτρανα. Επι ημερών Βόβορα ο Παναθηναϊκός δεχόταν 83 πόντους ανά αγώνα, επί Κάτας… 90! Το λες και τεράστια διαφορά.

Όμως το χειρότερο είναι πως επί ημερών του Κάτας με εξαίρεση κάποιες σκόρπιες καλές εμφανίσεις του Μήτογλου δεν είδαμε τη βελτίωση σε κάποιον παίκτη. Ο Ουάιτ ξεκίνησε καλά αλλά μετά την έλευση Χέζονια πέρασε σε τρίτο πλάνο. Ο Σαντ-Ρος φάνηκε στη συντριβή από τη Μπασκόνια και την ήττα από τον Αστέρα και αυτό τα λέει όλα. Ο Παπαγιάννης; Εξαφανισμένος από το παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Τρεις προσπάθειες με τη Ζενίτ, άλλες τόσες με τη Ζαλγκίρις, τέσσερις με τη Μπαρτσελόνα, τη Μακάμπι και την Άλμπα και μόλις δύο ματς με πάνω από 21 λεπτά συμμετοχής!

Για τους “μικρούς” δεν μπαίνω στη διαδικασία γιατί ακόμη όλοι αναζητούν που βρίσκεται ο Μαντζούκας και που εξαφανίστηκε ο Καλαϊτζάκης. Και αν όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κυρίως ευθύνη των παικτών με την προσπάθεια που (δεν) καταβάλουν στις προπονήσεις που είναι και ο καθρέφτης της προόδου τους, τότε ο Κάτας έχει δίκιο. Αν ισχύει οτιδήποτε άλλο η διοίκηση καλείται να πάρει μέτρα. Γιατί ειδικά στην Ευρωλίγκα υποτίθεται ότι ο ουσιαστικά αποκλεισμένος από τα πλέι-οφ πριν καν αναλάβει ο Κάτας θα έδινε χώρο και χρόνο για δοκιμές. Να έχανε με 15 από τα δεύτερα της αποκλεισμένης Ζαλγκίρις ή με 29 από τη Ζενίτ, ή εντός από τον προτελευταίο Αστέρα δίνοντας ευκαιρίες σε παιδιά που δεν παίζουν ούτε καν στην Α1 να το δεχτεί κανείς. Να χάνεις όμως με τους βασικούς και δίχως απουσίες, ε αυτό δεν… καταπίνεται εύκολα.

Όπως έλεγε και το παλιό καλό ανέκδοτο, ευτυχώς που δεν έπαθε και τίποτα φέτος ο Παναθηναϊκός στην Ευρωλίγκα…

PLANET SPORTS